Duur telefoontje vanuit Afghanistan
De mensen die hebben opgelet zullen wel gemerkt hebben dat Joost al bijna twee weken (bijna) niets van zich heeft laten horen. Joost is op het moment namelijk buiten de poort bezig, al twee weken. Enkele dagen terug belde Joost echter, met een veldtelefoon. Het was een onbeveiligde lijn, dus Joost mocht niet te veel zeggen. Het was ook een duur telefoontje; Joost zei dat het toch een rekening zou worden van een paar honderd euro voor Defensie voor die paar minuten bellen met de veldtelefoon.
Joost mocht wel vertellen dat hij na een paar avonden in en rond zijn Fennek te hebben geslapen zijn intrek heeft genomen in een quala (een Afghaanse kleihut). Hij wist te zeggen dat ze ergens boven op een berg zaten, maar verdere informatie over zijn taken kon hij niet geven.
Joost zou eigenlijk 8 februari terugkomen van deze missie, maar met een tweede telefoontje met de veldtelefoon meldde Joost vandaag dat er besloten is dat ze nog eens twee weken in het veld zullen blijven. Dat betekend voor Joost nog minder goede nachtrust en vier weken niet douchen! De hut waar hij namelijk in zit heeft een putje om de behoeftes in te doen, maar verder niets.
Op 14 februari stond er een mid term day gepland voor mijn ouders, mijn zus, Monique en mij gepland. Dat zou een dagje zijn waarbij we de kans zouden krijgen om via een videoscherm eventjes met Joost te praten. Maar nu is dus duidelijk dat Joost die dag niet op het kamp zal zijn en wij dus niet met Joost kunnen praten via dat scherm. Ik heb al meteen besloten om niet te gaan, maar mijn ouders gaan nog steeds. Mensen die nog steeds een pakketje naar Joost willen sturen kunnen dat pakketje bij ons afgegeven, omdat mijn ouders die tijdens die mid term day in kunnen leveren zodat ze er geen verzendkosten over hoeven te betalen.
Dus kort gezegd zullen we nog eens twee weken niets van Joost te horen krijgen en kun je je pakketjes nog steeds bij ons inleveren zodat mijn ouders die mee kunnen nemen naar de mid term day.
Reageer